Fulda

Responsive image

december 1218 - Fulda
Het is al dik drie jaar geleden dat Frederik II, tijdens zijn koningskroning in Aken, tot ieders verrassing aankondigde op kruistocht te gaan. Die gelofte is nog steeds niet ingelost – en zo lang het draagvlak voor zijn gezag nog niet stevig genoeg is, wordt dat ook niet van hem verwacht. Dat neemt niet weg dat de kwestie opnieuw naar voren wordt gebracht op de hofdag in Fulda. Weliswaar zet Rome nog niet echt druk op de ketel, maar de kwestie wordt toch zo regelmatig aan de orde gesteld, dat de noodzaak van een volgende Tocht onverminderde aandacht krijgt.
In de besprekingen brengt Frederik naar voren dat er voor de duur van zijn afwezigheid een goede plaatsvervanger moet worden gevonden om het Rijk te besturen. Een geschikte kandidaat lijkt niet voorhanden – maar het is een handige manoeuvre van Frederik om zijn zoon Hendrik naar voren te schuiven. Hoewel Hendrik nog maar zeven jaar is, wordt er stilzwijgend van uit gegaan dat hij Frederiks vervanger – en daarna opvolger – zal worden. Waarom zou de koning hem anders naar Duitsland hebben gehaald?

Salamanca

Responsive image

november 1218 - Salamanca
De strubbelingen tussen koning Alfonso IX ven Léon en het pontificaat in Rome zijn van de baan. Een paar jaar geleden ging het er nog stevig aan toe, toen paus Innocentius tot twee keer toe een huwelijk van Alfonso nietig verklaarde. Eerst was er het – door strategische motieven ingegeven - huwelijk met Theresia van Portugal, een volle nicht van moederskant. Dat het huwelijk vanwege bloedverwantschap werd geannuleerd, had dus nauwelijks een verrassing kunnen zijn. Maar Alfonso zette koppig door en sluit een huwelijk met een andere (volle) nicht van moederskant: Berenguela van Castilië, kleindochter van Eleonore van Aquitanië. Ook dit huwelijk werd nietig verklaard. Dat derhalve ook de kinderen uit deze verbintenis bastaarden werden, stond hun glansrijke toekomst overigens niet in de weg. Maar het conflict met Rome is in rustiger wateren geraakt en het wordt tijd dat Alfonso zich van zijn goede kant laat zien.

Egypte

Responsive image

oktober 1218 - Damiate
Aymar van Lairon is een van de kruisridders die na afloop van de dramatisch verlopen Derde Kruistocht in het Heilige Land zijn gebleven. Het gaat hem daar voor de wind. Door zijn huwelijk met Juliana Garnier, de vorstin van de belangrijke vestingstad Caesarea, stijgt hij vanaf 1192 steeds verder op de maatschappelijke ladder. Als haar echtgenoot mag hij zich op grond van het jure uxoris Heer van Caesarea nomen. En dat doet hij graag. Zijn naam verschijnt menigmaal als getuige bij de ondertekening van belangrijke documenten die worden uitgegeven door koning Hendrik I van Jeruzalem, een telg uit het Huis van Blois en kleinzoon van de Franse koning Lodewijk VII. Ook op latere oorkondes van Amalrijk II van Lusignan wordt Aymars naam vermeld als ‘Heer van Caesarea’.  Hij staat kennelijk hoog aangeschreven bij het hof. In 1208 wordt hij uitverkoren om deel uit te maken van een gezantschap dat naar Frankrijk reist om in de entourage van koning Philippe II Auguste een geschikte echtgenoot te vinden voor koningin Maria van Jeruzalem (ook: Maria van Montferrat). Dat lukt. De Franse kruisridder Jan van Brienne is de gelukkige. In 2010 reist hij samen met de delegatie terug naar Outremer. Aymar is uiteraard een van de belangrijke gasten bij de feestelijkheden rondom de huwelijkssluiting.

Centraal-Azië

Responsive image

september 1218 – Centraal Azië
Een kleine eeuw geleden, toen de Liao-dynastie uit Mantsjoerije in westelijke richting werd verdreven door de invallen van de Jurchen, heeft Yelü Dashi, de laatst telg uit dit vorstenhuis, rond 1125 in Centraal-Azië een nieuwe dynastie gesticht in het gebied dat later Kirgizië gaat heten.
Het nieuwe rijk is dat  van de Kitan, die ook wel de ‘Westelijke Liao’ worden genoemd. Het rijk wordt bestuurd vanuit de hoofdstad Balasagoen. Daarbij nemen de Kitan veel gebruiken en verworvenheden over van de Chinezen, zoals de Chinese kalender, de keizerlijke attributen en hun bestuursvorm die gebaseerd is op de leer van Confucius. Als zelfstandig rijk is de Kitan geen lang leven beschoren. De oprukkende Mongolen onder Genghis Khan veroveren het rijk in één vloeiende, verwoestende beweging.