Fulda

Responsive image

december 1218 - Fulda
Het is al dik drie jaar geleden dat Frederik II, tijdens zijn koningskroning in Aken, tot ieders verrassing aankondigde op kruistocht te gaan. Die gelofte is nog steeds niet ingelost – en zo lang het draagvlak voor zijn gezag nog niet stevig genoeg is, wordt dat ook niet van hem verwacht. Dat neemt niet weg dat de kwestie opnieuw naar voren wordt gebracht op de hofdag in Fulda. Weliswaar zet Rome nog niet echt druk op de ketel, maar de kwestie wordt toch zo regelmatig aan de orde gesteld, dat de noodzaak van een volgende Tocht onverminderde aandacht krijgt.
In de besprekingen brengt Frederik naar voren dat er voor de duur van zijn afwezigheid een goede plaatsvervanger moet worden gevonden om het Rijk te besturen. Een geschikte kandidaat lijkt niet voorhanden – maar het is een handige manoeuvre van Frederik om zijn zoon Hendrik naar voren te schuiven. Hoewel Hendrik nog maar zeven jaar is, wordt er stilzwijgend van uit gegaan dat hij Frederiks vervanger – en daarna opvolger – zal worden. Waarom zou de koning hem anders naar Duitsland hebben gehaald?

De kwestie blijft hangen. De vorsten onderschrijven weliswaar de noodzaak van een vervanger maar over de status van de vervanger (een eenvoudige stadhouder met beperkte bevoegdheden? of meer?) wordt niet gesproken en over namen wordt al helemaal niet gerept. De erfopvolging van de Staufers, waar keizer Hendrik VI zich zo sterk voor heeft gemaakt, is voor de vorsten nog lang geen uitgemaakte zaak. Maar het zaadje is geplant en zelfs Rome zal moeten berusten in uitstel zolang de opvolgingskwestie niet bevredigend is opgelost. Als straks de winter iets gaat luwen, zal Ordemeester Herman van Salza naar Rome reizen om paus Honorius er van te overtuigen dat er voorlopig nog geen sprake kan zijn van een kruistocht. De al wat oudere paus Honorius – gebrekkig van gezondheid en geplaagd door chronische slapeloosheid - is een mild en begripvol mens.
De hofdag die in de kersttijd in Fulda wordt gehouden, is ook een uitgelezen gelegenheid voor de laatste getrouwen van de voormalige keizer om,  met uitvoerig Middeleeuws ceremonieel,  Frederik te erkennen als hun rechtmatige koning. Het mag ook wel een keer: het is inmiddels een half jaar na de dood van de verguisde Otto IV. De enige die nu nog dwarsligt is Hendrik van Rijn, de broer van de overleden en weinig betreurde keizer.
Een van de aanwezigen op de hofdag is Lodewijk, de jongere broer en opvolger van de vroeg gestorven markgraaf Herman van Thüringen. Verondersteld mag worden dat zijn verliefde gedachten dezer dagen grotendeels verwijlen bij Elizabeth, de Hongaarse koningsdochter, voor wie hij als een blok is gevallen.